Sudawan 的个人资料~~~ APPLE in da BLOC ~~~照片日志列表更多 ![]() | 帮助 |
|
7月8日 ชอบมาก อยากให้ฟังเพลงนี้ ไม่ได้มีดีแค่คนร้องหน้าตาดี...นะจ๊ะ Dig Incubus
We all have a weakness But some of ours are easy to identify. Look me in the eye and ask for forgiveness; We'll make a pact to never speak that word again Yes you are my friend. We all have something that digs at us, At least we dig each other So when weakness turns my ego up I know you'll count on the me from yesterday If I turn into another Dig me up from under what is covering The better part of me Sing this song Remind me that we'll always have each other When everything else is gone. We all have a sickness That cleverly attaches and multiplies No matter how we try. We all have someone that digs at us, At least we dig each other So when sickness turns my ego up I know you'll act as a clever medicine. If I turn into another Dig me up from under what is covering The better part of me. Sing this song! Remind me that we'll always have each other When everything else is gone. Oh each other.... When everything else is gone. Oh, oh, oh, oh, oh, oh, oh, ohh oh, oh, oh, oh, oh, oh, ohhhh If I turn into another Dig me up from under what is covering The better part of me. Sing this song! Remind me that we'll always have each other When everything else is gone. Oh each other.... When everything else is gone. Oh each other.... When everything else is gone. 6月30日 Marley & me & Nirvana เพิ่งได้ดูหนังเรื่อง Marley & me จบไป ชอบมากก ร้องไห้อีกละ ตามสไตล์ น้องหมามาร์เลย์วัยเยาว์น่ารักมาก และคิดว่ามันคงเป็นลาบาดอร์ที่ตัวสูงสุดๆ ตัวนึง ดูเรื่องนี้แล้วทำให้นึกถึงชีวิตของคนที่ใครๆ ก็อาจจะมองว่าภายนอกแล้วเป็นคนไม่ดีอย่างนั้น แย่อย่างนู้น เลวอย่างนี้ แต่จริงๆ แล้ว คนๆ นั้น อาจจะเป็นคนที่จิตใจดีก็ได้ และเราจะไม่เสียเวลาถ้าคบกับเขา เรียกง่ายๆ ว่า มันตรงข้ามกับสิ่งที่เราเห็นจากภายนอก...เหมือนกับที่น้องหมามาร์เลย์เป็นนั่นแหล่ะ แต่ที่เอาเพลงนี่ของ Nirvana มาลงเพราะในหนังมีอยู่ตอนนึงเปิดเพลงนี้ แต่เป็นเวอร์ชั่นอคูสติค และมันเตือนให้เรานึกขึ้นได้ว่า เคยถูกเพลงนี้หลอนตั้งแต่ยังเด็ก ฟังมาก็นานละ เพิ่งจะมาชอบเอาจริงจังนี่แหล่ะ ฮ่าๆๆ Lithium lyrics Songwriters: Cobain, Kurt; Novoselic, Krist; Grohl, David; I'm so happy 'cause today I found my friends They're in my head I'm so ugly, that's okay 'Cause so are you Broke our mirrors Sunday morning is everyday For all I care And I'm not scared Light my candles, in a daze 'Cause I've found God I'm so lonely, that's ok I shaved my head And I'm not sad And just maybe I'm to blame for all I've heard I'm not sure I'm so excited I can't wait to meet you there And I don't care I'm so horny, that's okay My will is good I like it I'm not gonna crack I miss you I'm not gonna crack I love you I'm not gonna crack I killed you I'm not gonna crack 6月13日 มนุษย์ เกิดมาเกือบยี่สิบห้าปี.... ฉันเพิ่งรู้ว่า "มนุษย์" เป็นสิ่งมีชีวิตที่เ้ข้าใจยากที่สุดจริงๆ แม้แต่ "ความคิด" ของตัวเอง ก็ยากแท้ที่จะหยั่งถึง "มนุษย์" เป็นสิ่งมีชีวิตที่ซับซ้อน ตั้งแต่ลักษณะทางกายภาพ ไปจนถึงระบบการทำงานของ"สมอง" (ถ้ามันจะมีบ้างอ่ะนะ) "มนุษย์" เป็นสัตว์ที่ดูเหมือนจะหนักโลกที่สุด สร้างแต่ปัญหาและความวุ่นวายเดือดร้อน (ให้กับคนอื่น) "มนุษย์" ใจร้าย เพราะไม่เคยสำเนียกผลของการกระทำของตัวเอง มากไปกว่าความเจ็บปวด (เพียงเล็กน้อยสิวแมว) ที่ตัวเองได้รับ "มนุษย์" เป็นสิ่งมีชีวิตที่ไร้ความพยายามตั้งแต่เกิด จวบจนถึงตอนโตก็ยังไม่เข้าใจอะไร ไม่เข้าใจคนอื่นๆ ที่อยู่ร่วมกัน ไม่เข้าใจแม้กระทั่งตัวเอง (แล้วจะหวังให้ใครมาเข้าใจมันวะ) แต่ยังไง เราก็ต้องอยู่ร่วมกับ "มนุษย์" อยู่ดี เพราะเราก็คือ "มนุษย์" เหมือนกัน 3月23日 วันที่ใจ อยากกลับไปใส่รองเท้าแตะ เคยสักครั้งไหม ที่เมื่อเราเดินมาถึงจุดๆ หนึ่งที่เราเคยคิดฝันว่าอยากจะมาเยือน อยากจะเป็นซะเหลือเกินในตอนที่เรายังได้แต่ยืนมองมันอยู่ไกลๆ แต่เมื่อได้สิทธิ์นั้นถึงจริงๆ แล้ว เรากลับเรียกร้องวันเวลาเดิมๆ ให้กลับมาหาเรา วันที่เราไม่ได้มาถึงจุดๆ นี้ จุดที่เราฝัน แล้วทำไมน๊อ เมื่อเรามาถึงจุดที่เราฝัน ได้รับในสิ่งที่เคยอยากได้ แต่เรากลับไม่อยากได้มันอีกแล้ว เหมือนในเวลาที่เรามีสิ่งๆ นั่นอยู่ในมือแล้ว แต่เราอยากโยนทันทิ้งไป เพื่อแลกกับสิ่งที่เราเคยมี เคยเป็น ณ เวลานั้น เพื่อแลกกับรองเท้าแตะธรรมดาๆ คู่หนึ่ง มากกว่าจะเป็นรองเท้าดูดีมีราคา แต่มันไม่เหมาะกับเรา ก็เท่านั้น 3月4日 เพลง 20202 ธีร์ ไชยเดช "อาจเป็นเพราะรักที่สุดใจ หากแต่เป็นรักไม่สมใจ อาจเป็นเพราะเทให้หมดใจ หากแต่ไม่รู้ ไม่สาใจ ใจโดนดั่งคลื่นซัด แล้วพัดไปไกลสุดตา ![]() ใจโดนดั่งลมพัด แล้วพัดไปไกลสุดฟ้า ไม่หวนคืนมา.... อารมณ์น้อย ๆ ของคนเดียวดาย ไม่คิดเคยทำร้ายใคร กับใจน้อย ๆ ที่ล้มลงไป ไม่หวังให้ใครให้คืน แค่เพียงจะให้อย่างนั้นอยู่คนเดียว จะนอนหลับฝันอยู่คนเดียว แค่คืน ๆ นั้นแค่คืนเดียว...ไม่ยอมตื่น" ฟังเพลงนี้แล้วรู้สึกว่า "คน" เป็นสัตว์ที่โหดร้ายที่สุด และอ่อนแอที่สุดในเวลาเดียวกัน... 1月25日 ผมทรงใหม่ กับ คนเดิม มีความคิดว่าอยากจะเปลี่ยนทรงผม เพื่อที่มันจะช่วยทำให้หน้าตาเราเปลี่ยนไปบ้าง สรุปก็คือ.... เบื่อหน้าตัวเอง ฮ่าๆๆๆ แล้วก็เผื่อกลบเหม่งด้วย อิอิ อันนี้เป็นเหตุผลแอบแฝง ว่าแล้ว เมื่อปลายเดือนที่แล้ว ก็เริ่มตัดผมเอง ก็แค่ตัดข้างหน้านะ เพราะมันยาวทิ่มตา แล้วข้างหลังก็ไม่มีความสามารถในการตัดเองแน่นอน หยิบกรรไกรซอยของแตม กรรไกรตัดกระดาษของตัวเอง กระจกของโบ มานั่งจุมปุ๊ก แล้วก็ลงมือ ชั๊บๆๆๆๆๆๆๆ ด้วยเสียงดังระรัว จนเพื่อนโบตกใจ ผละจากหน้าจอคอมหันมามองพลางส่งเสียงว่า "เฮ้ย เปิ้ล ใจเย็นๆๆๆ " และความที่ไม่เชื่อเพื่อน ผลเลยออกมา่เป็นอย่างนี้.....(ดูรูปประกอบ)... ![]() ![]() นั่นคือผลของการไม่เชื่อเพื่อน ฮ่าๆๆๆ แล้ว"หน้าตา"ที่เราคิดว่าจะเปลี่ยนเมื่อเปลี่ยนทรงผม...มันก็เปลี่ยนไปบ้างนะ แต่ทรงผมไม่ได้ทำให้"ใจ"คนเราเปลี่ยนไปได้เลย จริงๆๆนะ 12月26日 life is.....เคยถามตัวเองหลายต่อหลายครั้ง
ว่าเรายังปกติดีหรือเปล่า
ทำไมเราถึงคิดแบบนี้ได้ ทั้งที่ไม่ควรคิด
ทำไมถึงทำแบบนี้ได้ ทั้งที่ไม่ควรทำ
แต่สิ่งที่บอกว่า"ควร"หรือ"ไม่ควร"ไม่ใช่ใครอื่น
นอกจากตัวเราเอง
แต่คำตอบที่ได้ ทำไมต่างกัน ทั้งที่เป็นคนๆเดียวกัน
ก็เพราะว่ามันต่าง"กรรม"ต่าง"วาระ"
เมื่อทั้งเกิดความแตกต่างกันด้วยทั้งสองสิ่งนั้น
มันก็เหมือนกับต่าง"คน"ต่าง"ความคิด"
ก็ในเมื่อเป็นเช่นนี้
แล้วเราจะหวังให้"ใคร"มา"เหมือน"เรา ได้ยังไง
เพราะชีวิตคือ...ความแตกต่าง ที่เราควรเข้าใจ และยอมรับต่างหาก
10月16日 Зачем я сюда приехала?เพิ่งได้เรียนโทมาได้สองอาทิตย์
ไม่คิดเลยว่ามันจะง่ายยยยขนาดนี้
แง้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ประชดโว้ยยยยย
На самом деле, всё очень трудные, сложные, и научные.
Мне необходимо узнать их?---Это современные проблемы филологии.
Я постоянно ничего не понимаю.---Это моя ностоящая проблема.
Ну, ладно. Мне придётся их решить .---совершенно верно.
Appee вперёд!!!!! 9月18日 คิดถึง...สิ่งที่เอื้อมมือไม่ถึงประตูเวลา (Groovin' man)
นานใช่มั้ยไม่เจอะกัน นานแล้วนะที่ตัวฉัน
ได้จับมือของเธอ เดินไปด้วยกัน
ดูหนังและทานข้าวเย็น
เพราะว่าฉันนั้นอยู่ไกล ใจของฉันนั้นมันหาย
ไม่มีใครหนุนตัก ไม่มีใครให้หงอน
หัวใจมันเหงาเหลือเกิน
ถ้าฉันนั้นมีเวทย์มนต์ เสกอะไรก็ได้ ที่ทำให้ฉัน...นั้นเจอเธอ
แค่เพียงผ่านประตูเวลาได้ไหม ผ่านเข้าไปเจอเธอ
ให้ฉันนั้นได้กอด เอื้อมมือไปสัมผัสแก้มของเธอ
วันเหงาๆ คงหายไป ชดเชยที่ไม่ได้เจอ
ฉันน้นไม่เคยลืม ทุกๆ ลมหายใจคือ...รักเธอ
อดทนไว้นะเพื่อวันนั้น วันที่ฉันจะมีเธอ
ได้อยู่เป็นคู่กัน แก่เฒ่าไปด้วยกัน
อยู่เคียงข้างกันตลอดไป
คงเป็นเวลาเสี้ยววินาทีที่ยิ่งใหญ่ จงรู้เอาไว้
ว่าฉันนั้นคิดถึงเธอ
6月20日 กลับบ้านจะได้กลับบ้านแล้ว ดีใจจัง
เพิ่งรู้ว่า การกลับบ้านเป็นการหลีกหนีจากสิ่งวุ่นวานรอบตัวได้จริงๆ
ก็คราวนี้แหล่ะ 3月4日 Мои щенки=ลูกหมาของฉันนนนวันนี้...๔ มีนาคม 2550
ถ้านับตามปฏิทินแล้ว ลูกหมูตัวนี้เคลื่อนย้ายพุงและสมองน้อยๆ ของมันมาเรียนที่รัสเซีย เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก (ชื่อไรวะ เขียนเป็นภาษาไทยยากสาดด) ได้เป็นเวลา 1 2 3 4 5...
ห้าเดือนแล้วครับพี่น้องงงงงง
นานมากก สำหรับคน(หมู)ที่ไม่เคยไปอยู่ที่ไหนพ้นดินแดนภาคกลางของประเทศไทยเกินหนึ่งอาทิตย์
อยู่มาห้าเดือนแล้ว เพิ่งรู้สึกคิดถึงบ้านจับจิตจับใจก็ตอนนี้แล่ะ ไม่รู้เป็นเพราะอะไร
คนปกติที่ไปต่างประเทศ ไม่รู้ว่าเขาคิดถึงบ้านกันตอนแรกๆ ที่มา หรือว่าคิดถึงตอนมาได้ห้าเดือนแบบเราวะ
ฮ้า!!
วันนี้ได้คุยโทรศัพม์กับพ่อ เลยทำให้รู้เรื่องช็อค พอๆ กับทักกี้กลับเมืองไทย
นั่นก็คือออออ น้องปุย มีลูกแล้ว!!!!!!!!
เป็นจำนวนสามตัวด้วยกันนนน
"หน้าตาเป็นไงมั่งอ่ะพ่อ ตัวผู้หรือตัวเมีย?"
"มีตัวผู้ตัวเดียว น่ารักว่ะ หน้ามันหักๆ หน้าลาว 555555555555555.......แล้วก็มีตัวเมียสองตัว หน้าเหมือนอีปุยตัวนึง (สีน้ำตาล ปากมอม) แล้วก็หน้าหักๆ เหมือนหมาลาวอีกตัวนึง"
เราก็ขำคำว่าน้องหมาหน้าลาว หน้าหักมากอ่ะ พ่อนี่ชอบให้คำนิยามน้องหมาตลอด ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ขำ
อันที่จริงมันก็จะไม่น่าแปลกอะไร ถ้าหากว่าอีปุยมันเป็นหมารุ่นๆ เอาะๆ แต่นี่มันปาเข้าไป หก ขวบแล้วอ่ะ
พลาดๆๆ ฉีดยาคุมไม่ทัน เพราะมันจับยากเหลือเกิน ไม่มีใครกล้าจับมันฉีดยา เพราะมันกัดด ง่ำๆๆๆ
แล้วที่แปลกกว่านั้น ลูกหมาอายุเกือบสามเดือนเข้าไปแล้วววว ทำไมเราเพิ่งรู้??? หมากูป่ะเนี่ย??? แล้วทั้งๆ ที่ก็คุยกับแม่ออกจะบ่อย เราก็ถามถึงหมาแทบทุกครั้ง
และแล้วความจริงก็ปรากฏ...
"แม่ไม่เห็นบอกหนูเลยอ่ะพ่อ คุยกับแม่ออกจะบ่อย หนูก็ถามถึง"
"แม่มึงเค้ากลัว"
("กลัวอะไรวะ?? ใครเป็นแม่ใครเป็นลูกกันแน่") แอบงง
สงสัยแม่เราจะกลัวว่าเราจะบ่นมั้งที่ปล่อยให้น้องหมาคุณป้าปุยมีลูก
เหอะ ใครมันจะไปห้ามได้ คนแท้ๆ มีสติ มีปัญญา หน้ามียางมากกว่าหมายังพลาดท่าท้องได้เลย
แต่อันที่จริงแล้ว เราก็ไม่ได้โกรธเคืองอันใด ชอบเสียด้วยซ้ำ เพราะน้ำเสียงพ่อดูมีความสุขดี เวลา
พูดถึงไอ้ตัวเล็กๆ ที่กำลังกัดรองเท้าของพี่สะใภ้อยู่ แล้วแถมยังบอกอีกด้วยว่ามันตัวใหญ่แล้ว มันลงสวนได้แล้ว ฮ่าๆๆ พร้อมเป็นผู้ช่วยแม่แล้วนั่นเอง
เคืองอยู่อย่างเดียว อยากเล่นมันแล้วไม่ได้เล่นอ่ะ เรากลับไปมันก็คงตัวโตแล้ว แถมยังอาจจะเห่าไล่อีก เพราะมันไม่เคยเห็นหน้า
เย้ๆๆ สมาชิกภาพน้องหมาที่บ้านตอนนี้มีอยู่ เก้า ตัวแล้ววววว
แค่หกตัวพ่อแม่ก็จะไม่ม่ชีกินแล้วครับบบบ พี่น้องง
ว่าแต่ ยังไม่ได้ถามพ่อเลยว่าไอ้ตัวเล็กๆ มันชื่ออะไรกันบ้างง
แม่มันชื่อปุย พ่อมัน หน้าเป็นยังไงยังไม่มีใครรู้เลย เอาเป็นว่าน้องหมาชื่อ ปุ๋ง แป๋ง ปิ๋ว ก็แล้วกันนะ
โอ้วววว อยากเล่นน้องหมาหน้าลาวเหล่านั้นนนน
ปล. คิดถึงบ้าน ที่มีพ่อแม่พี่น้องญาติๆๆ และน้องหมาโว้ยยยยยย
1月7日 ว่างมาก...ไร้สาระมากHappy New Year!!!
หายไปนาน เพราะการหาเน็ตถูกๆ เล่นที่บ้านนี้เมืองนี้ช่างยากเย็นเหลือเกิน
เรียกว่าหาสกินเฮดตามถนนจะง่ายกว่า
ปีใหม่ที่ผ่านมา ถือเป็นวุนหยุดยาววมากกก
ยาวจนน่าเบื่อ
ดีนะที่ยังได้อพยพมาอยู่ที่บ้านโอ่ง และเพื่อนๆ มีเรื่องให้ขำให้พอหายเบื่อบ้าง
แต่เพราะอากาศหนาว ออกไปไหนไม่ได้ มันก็เลยเบื่ออยู่ดี
แถวตอนวันปีใหม่ เราก็เมาซะ จากเปิ้ล กลายเป็นละมุด
เสียหายหลายแสน แต่ก็ขำดีอ่ะ
วันนั้นถือว่าเป็นวันที่เมาที่สุดในชีวิตของเราก็เป็นได้
แต่เมื่อคืนก็กรึ่มๆ อีกแล้ว มาอยู่นี่เรากลายเป็นเมรีขี้เมาไปเลย
ว่าไป ก็แอบคิดถึงบ้านเหมือนกัน
คิดถึงทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่ที่บ้านเลย
โดยเฉพาะ พ่อกับแม่ และน้องหมา
สุขสันต์ปีใหม่ทุกคนนะ 12月4日 First time In RuSSiaโย่วว
อัพสเปซครั้งแรก...ณ รัสเซีย
สองเดือนกว่าแล้วที่มาอยู่ที่บ้านนี้เมืองนี้
มีอะไรแปลกๆ หลายอย่าง
เริ่มด้วย...คนที่นี่มองเราเหมือนเป็นอีทีเยือนโลกก็ไม่ปานนน
ฮ่าๆๆๆๆ มองทำไม กูสวยล่ะซิ (อ้วกกก)
แปลกอีกอย่าง...ได้สนิทกับเพื่อนที่รู้จักันมานาน แต่เมื่่อยู่เมืองไทย
แทบไม่เคยอยากจะคุยกัน เกลียดกันแทบตาย
แต่พอมาอยู่ที่นี่ได้เผชิญสถานการณ์อันนน่าาลำบากใจเหมือนกัน
เลยรู้จักและสนิทกันไปเลย คุยกันมากกว่าอยู่เมืองไทยอีก
ฮ่าๆๆๆ แปลกดี
นี่แหล่ะ เวลาไม่ได้ทำให้เรารู้จักใครคนใดคนหนึ่งมากขึ้นหรือดีขึ้นหรอก
การได้ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันตลอดเป็นปลาท่องโก๋ต่างหาก ทำให้เรารู้จักคนๆ นั้น และ รู้จักตัวเองมากขึ้นด้วย
มาอยู่ที่นี่ ได้เจอแต่อะไรที่เกลียดว่ะ
หมดปัญหาคนี้ ก็มีปัญหาอีกคนเข้ามา เฮ้อ
ยิ่งเกลียดเธอ ยิ่งเจอจังๆๆ 8月24日 ฟันคุดและรักคุดเมื่อวานนี้ หลังจากเลิกงาน
ก็ขอแยกกับแตมก่อน เพราะว่าจะไปหาหมอฟัน
เพื่อ....ตรวจฟันและผ่าฟันคุดก่อนไปรัสเซียโลดดด
พอไปถึง ก็เดินไปติดต่อเคาท์เตอร์
นั่งรอ...จนหมอเรียก (คาดว่าเราเองจะเป็นคนไข้คนแรกของหมอตั้งแต่ช่วงบ่ายมา)
เร็วเหลือเกิน
ไม่ทันได้ทำใจ
พอเข้าไป หมอก็ถามว่ามาตรวจฟันอย่างเดียวหรอคะ
ก็ดั๊นนบอกหมอว่า
มันมีฟันคุดด้วยค่ะ
หมอก็จัดการแหกปากเราดูทันที
แล้วก็บอกว่า อื้มมม จริงด้วย งั้นผ่าเลยเนอะ!!!!!
ผ่างงงงงงงง
ผ่างงงงงงง
ตรูยังไม่ได้เตรียมใจมาเลย
แง้ๆๆๆๆๆ
แต่ก่อนผ่า หมอบอกว่า ฉีดยาชาก่อน แล้วไปเอ็กซ์ แล้วก็มาขูด แล้วก็ถอนเนอะ
เราตอนนั้นก็ไม่มีสติ รับ "ค่ะ" อย่างเดียว
จะว่าไป ยาชาของหมอที่นี่ ได้ใจตรูมาก
สองเข็ม ชาตั้งแต่หกโมงถึงสองทุ่ม ไม่เหมือนของธรรมศาสตร์ ห้าหกเข็ม ชายังไม่ได้ชั่วโมง
ว่าแล้ว ก็ทำตามขั้นตอนที่หมอว่ามา
ขูดหินปูน เลือดเต็มปาก แถมเจอฟันผุอีกหลายซี่ ข้างหน้าซะด้วย
เสียวจี๊ดดดดด
ตอนถอนนี่ก็ดีนะ เพราะฟันออกมาเป็น(เซ็ก)ซี่สวยงาม หุ้มด้วยน้ำเลือด
ไม่เหมือนคราวแล้ว แตกเป็นเสี่ยงๆๆ
แต่ตอนหมอดึงนี่ดิ อื้อหืออออ เราคิดว่าหมอคงออกแรงเยอะกว่าตอนหมอเบ่งขี้แน่นอน
แทงที่เหงือก ทะลุถึงรูหู (เพื่อนๆ ทั้งหลายคงรู้ว่าหูข้างขวาเรามีปัญหาส่งเสียงร่ำร้องเรียกหากิ๊กอยู่ตลอดเวลา)
แถมตอนเย็บ ยังมีขู่ว่า "สงสารคนตัดไหมเนอะ ต้องตัดยากแน่ไ เลย เพราะมันอยู่ตรงมุมพอดี"
น้ำตาตกในเป็นครั้งที่สอง
เฮ้ออออ สุดท้ายก็เสร็จ หมอสั่งให้ทำอะไรบ้างก็จำไม่ค่อยได้ เพราะไม่มีสติ
จนต้องรอถามเคาท์เตอร์ตอนออกมารับยา
เวรจริงๆ
ปล. ฟันคุดยังบอกหมอได้ แล้วรักคุดจะบอกใครดี อิอิอิ 8月20日 รัสเซีย---ได้ไปแล้วโว้ยทำงานมาเดือนกว่าๆ เกือบสองเดือน
ยังไม่ทันที่เค้าจะไล่ออก เพราะนั่งแดกทั้งวัน กับอีแตม งานไม่เดิน คนก็ไม่เดิน เพราะเดินไม่ไหว
ก็มีอันต้องลาออกกระทันหัน เพราะได้ทุน หิ้วววววววว
ยกโขยงกันไปเรียนรัสเซีย
ซี 6 จงเจริญ (นับอดุลย์ด้วย เพราะใจมันไม่ได้อยู่หอ 2 นานแล้ว) + อ้อยหวานอีกหนึ่งคน
จะว่าไป ก็ดีใจอยู่มากนะ ที่ได้
เพราะเรียนรัสเซีย แต่ไม่เคยไปรัสเซีย
มันน่าอายยังไงพิลึก เวลาคนถาม (ไม่รุว่าจะอายทำไม แต่มันอายไปแล้ว)
ได้ไปฝึกพูดภาษาคนรัสเซียให้มันรู้เรื่องรู้ราว แบบว่าใครจ้างก็ไม่เสียดายตังส์อ่ะ
แต่อีกใจหนึ่งก็หายไป
เพราะต้องไกลบ้าน ไกลพ่อแม่ญาติมิตร และน้องหมา กว่าที่เคยไกล
แต่ไม่เป็นไร เพราะไปกับเพื่อนเป็นโขยง
อีกเสี้ยวใจน้อยๆ ก็สงสาร มิสเตอร์ อเลกซ์ ดาวแดง
เจ้านาย เพราะเพิ่งรับเราเข้ามาทำงานแท้ๆ ก็ออกซะแล้ว
ต้องเปลืองหลายๆสิ่ง เพื่อสร้างทรัพยากรบุคคล
แต่เอาน่ะ หนู(และอีแตม) อยากไปไล่จับหมีขาวที่บ้านพี่บ้าง อิอิ
ท้ายนี้ ขอขอบคุณทุกๆ คนนะคะที่ให้คำแนะนำดีๆ ในการเตรียมตัวไปรัสเซีย
ขอบคุณค้าบบบบ
ที่สำคัญต้องขอบคุณม่ะม๊ามากๆๆๆ หนูรู้ว่าแม่ตัดใจให้หนูไป
เพราะส่วนแบ่งในเงินเดือนหนูครึ่งนึง 555 ล้อเล่น หนูจะตั้งใจเรียน รีบกลับมาพัฒนาบ้านเรานะแม่
ปะป๊า---เอาต้นไม้ไปขายส่งหนูเรียนเหอะ พลีสสสส
พี่2หนึ่ง---ที่ไม่ว่ากระไร สงบเสงี่ยมดีมาก
พี่เวร---ที่เป็นแรงผลักดันหรือดึงก็แล้วแต่ ขอบคุณนะ ที่รักกุ จนไม่อยากให้กุไป แต่กุรู้ว่าตอนนั้นผีมึงออกจากร่าง ใชมั้ย
ปล. ยังไม่รุชะตากรรมว่าจะไปไปอยู่แห่งหนตำบลไหน แต่ดีใจไว้ก่อน เพราะได้ไป เอิ้กกกก 7月21日 сейчас я на работу ทำงานแล้วน้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาา
หายไปนาน อยากอัพแทบขาดใจ แต่เน็ตที่บ้านก็ช้าาาาาาาจนหัวใจสลายย
วันแกรที่ทำงานก็ทุลักทุเรศเหลือทน อย่าให้เล่าเลย กลิ่นมันไม่ค่อยดี
พอมาทำงานนั่งออฟฟิศ ก็มีเรื่องเข้ามาให้คิดอีก คิดแลวก็เครียดๆๆๆ
แต่คิดไปคิดว่า กูจะเครียดทำไมวะ ไม่ใช่เรื่อง เนอะะะ
พอมาถึงวันนี้ที่อัพสเปซ
ก็ผ่านชีวิมนุษย์เงินเดือนมา 18 วันแล้วนะ
มีเรื่องเยอะแยะมากมายจริงๆ อ่ะ ที่อยากจะเล่า
แต่ขี้เกียจพิมพ์
ว่าไป ทำงานสายธุรกิจนี่ก็ดีเหมือนกันนะ
เพราะได้เจอคนที่หลากหลาย
มีทั้งหน้าตาดี แต่น่ากลัว
และน่าตาไม่ดี (คิดเอาเองว่ามีเมียแปด ผัวอีกสาม) และยังหน้ากลัวอีก
คนรวยสีชมพูที่พูดมากจนไม่มีใครอยากจะฟัง แต่ก็ต้องฟัง เพราะรับเงินเค้า (แอบด่า)
แต่มันก็เป็นปกติของโลกอ่ะนะ หาความดีทั้งหมดในคนๆ เดียวก็คงไม่ได้ หาความชั่วทั้งหมดในคนๆ เดียวก็คงไม่าได้อีกเหมือนกัน
แต่ดีอยู่อย่างที่มีเพื่อนมาทำด้วย
เรียนก็เรียนด้วยกัน นั่งใกล้กัน อยู่หอก็ห้องใกล้กัน
สุดท้าย ก็ได้มาทำงานด้วยกัน
หมดเรื่องเม้าท์แล้ว
ท้ายนี้อยากจะบอกว่าคิดถึงเพื่อนๆ ทุกคนเลยเด้อค่ะเด้อออออออ
เมื่อไหร่เราจะได้เจอกันพร้อมหน้าพร้อมตาสักที
ปล.
คิดถึงอ้วน ณ รังสิต ที่นอนกับเมทไม่เลือกหน้า (เพราะเลือกไม่ได้ ไม่เหมือนของกิน)
คิดถึงแอน ณ พระรามสาม ที่เคยนอนร่วมห้อง (และใช้อะไรหลายๆ อย่างร่วมกัน)
คิดถึง ยุ้ย ณ สุนทราภรณ์ (555) ที่นอนกับผีสิงมาสี่ปี (เรื่องจริงผ่านหอ)
คิดถึงวุด ณ หอสอง (ตอนเรียนก็เรียน ทำงานแล้วมันก็ยังมาเรียก ยังกับเป็นเลขา
ส่วนตัว...แต่พวกกูก็รักมึงนะ ไม่ได้รักแนวข้อสอบมึงอย่างเดียว
คิดถึง แตม ณ สำนักงานเดียวกัน (ก็เจอหน้ากันทุกวันนี่เนอะ)
คิดถึงเฟิร์น ณ สุวรรณภูมิ (นอนจนกลุ้มเลย... ขอให้หายไวไวนะ เพราะได้ข่าวว่าไม่สบายยย)
1月24日 งาน Bye'niorเป็นทำมะเนียมของรุ่นพี่ปี4
ที่จะต้องไปเป็นองค์พระประธานในงานบายเนียที่น้องๆๆจัดให้
กว่าเราจะไปถึงงานมันก็เกือบสามทุ่มครึ่งแล้วทั้วที่น้องบอกว่างานเริ่มหกโมงเย็น
พอไปถึงก็ไปกินอาหารที่เค้าว่าอร่อย
แต่ทำไมเรากินไม่อร่อยเลยว่ะ
เพราะมันทั้งเหนื่อย ทั้งหิว ทั้งแน่นเพราะชุด
ทำให้กินได้ไม่เต็มที่ แต่ข้อนี้ไม่เป็นอุปสรรคต่อการแดนซ์555
เข้าไปในงานเจอน้องๆนั่งต้อนรับอยู่
เข้าไปข้างในอีกเจอเพื่อนๆและน้องๆกะลังนั่งกิน
ฟังเพลงจากนักร้องประจำร้าน Cafe Terrace
Cool Voice มากๆค่ะ พี่แกร้องเพลงเพราะจริง
เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ แต่งตัวสวยกันทุกคนเลย เป็นบุญตาที่ได้เห็น
แต่บางคนก็เป็น...(คิดเอาเอง) ไม่น่ามาเห็นมันแต่งตัวแบบนี้เลย
ทั้งงานแดนซ์กระจายอย่างเดียว มีแอลกอฮอลล์บ้างนิดหน่อย
พอให้รู้ว่ามาผับ
แดนซ์ซะจนต้องลงจากส้นสูงสามนิ้ว
แดนซ์เท้าเปล่า แต่งตัวซะสวย
แต่พอเต้นแล้ว
อย่าให้เสด เหมือนคนเมามากเลย แต่จริงๆแล้วไม่เมา
และที่ฮาสุดๆ เต้นซะต่างหูหลุดหายไปข้างหนึ่ง
หาไม่เจอ เสียดาย ตั้ง 150 บาท แต่พอวันรุ่งขึ้น
หมูบอกว่า ไม่รู้ต่างหูใคร
ไปจิ้มอยู่ที่รองเท้าหมู
5555555
พอสอบถามรูปพรรณสัณฐานแล้ว
ได้ความว่า
มันน่าจะเป็นของเราเอง
5555555
แต่งานนี้แปลกใจมาก คนที่ไม่คิดว่าชีวิตนี้มันจะแตะแก้วเหล้า
มันกลับแ_กซะเมาเลย
(ไม่ต้องบอกก้รู้นะว่าใคร อิอิ ขำขำน่า)
แต่สำหรับบางคนที่เมาอยู่แล้ว
ก็เมายิ่งขึ้นไปอีก
เจ๊วุดของเรานี่ก็แดนซ์กระจาย
อย่างกับพี่เบิร์ดมาเปิดฟลอร์ซะเอง
เต้นซ้า เหงื่อชุ่มสูท
ป้ายุ้ยนี่ก็ ทำเราอึ้งและทึ่ง
จริงๆนะยุ้ย อิอิ
ไฮไลท์ของงานอยุ่ที่เพื่อนของเราเอง
คือ กวาง จำแลงแปลงกายเป็นทองกวาว
เวอร์ชั่น 100 กิโล (อาจารย์บอกนะ ตรูไม่ได้บอก 55)
รวมๆ แล้ว งานก็ดี เข้าขั้นดีมาก
เพราะเป็นงานบายเนียงานแรกของโครงการรัสเซียศึกษา
และเป็งานบายเนียงานแรกที่น้องๆจัดให้พี่ๆ
ขอบคุณนะค้า
ที่ทำให้พี่มีโอกาสแต่งตัวสวย (แม้แต่งออกมาแล้วจะไม่สวยก็ตาม55)
ขอบคุณที่ทำให้พี่ได้มีโอกาสถ่ายรูปspecial เก็บไว้ดูเล่น แม้มันจะไม่ชัดก็ตาม 55
ขอบคุณคร้าบบบบบ
ปล. ชุม เวลาแกเมาตลกดีว่ะ วันหลังเมาให้ดูอีกนะ 555 แล้วทีหลังก็ไปหาหมอเร็วๆหน่อย
เค้าจะได้ตรัสรู้ว่าแกเป็นอะไร แพ้เหล้า หรือว่าแพ้กุ้ง เอ๊ะ หรือว่าแพ้ใจวะ 555
ปล. อีกที ขอบคุณ....ที่ถ่ายรูปด้วย ขอบคุณ...ที่จัดให้นะ แต่เสียดาย รูปไม่ชัดว่ะ
ปล. สุดท้าย ถึงตุ๋ง กินเหล้าเพลงๆ หน่อย ยังไม่อยากกินข้าวต้มงานแกว่ะ
|
|
|